ՄԱԿ-ի Զարգացման ծրագրի կարողությունների կառավարման խումբը, հիմնվելով Արտակարգ իրավիճակների կառավարման ոլորտում ԱԻՆ Հայաստանի փրկարար ծառայության հետ նախկին համագործակցության հարուստ եւ արդյունավետ փորձի վրա, մտադիր է այստեղ առավել երկարաժամկետ ծրագրեր իրականացնել։ Հետագա համատեղ աշխատանքների ուղղությունները որոշելու համար անհրաժեշտ է հասկանալ, թե ինչ կարիքներ ունի համակարգը։

Նախորդ հանդիպման ժամանակ ՄԱԿ-ի մշտական ներկայացուցչի տեղակալ Դիրք Բոբերգն իր ելույթում նշել էր, որ Հարավկովկասյան տարածաշրջանի երկրների շարքում Հայաստանն առաջամարտիկ է արտակարգ իրավիճակների կառավարման ոլորտում։

Էդիկ Բարսեղյան ՀՓԾ տնօրեն, ԱԻՆ նախարարի առաջին տեղակալ.
- Գաղտնիք չէ, որ միջազգային հեղինակավոր կազմակերպությունների եզրակացությամբ, Հայաստանը սեյսմավտանգ երկիր է, սեյսմիկ ռիսկը շատ բարձր է։ Առկա է նաեւ տարերային եւ տեխնածին աղետների, սողանքների ռիսկ, եւ մենք պետք է բոլոր հնարավոր եւ անհնարին միջոցները ձեռնարկենք, որպեսզի առավելագույնս նվազեցնենք  ռիսկերը։

Համակարգի կարիքները բանաձեւելու համար կազմակերպված այս քննարկման ժամանակ ներկայացվեցին Արտակարգ իրավիճակների նախարարության ստորաբաժանումների եւ Հայաստանի փրկարար ծառայության ներկայիս հնարավորությունները։

Համակարգը մշտապես կատարելագործման պրոցեսի մեջ է, եւ նոր նախարարության ստեղծումից հետո դեռ շատ անելիքներ կան։ Որպեսզի աշխատանքներն ավելի համակարգված եւ արդյունավետ ճանապարհով գնան, պետք է համախմբել կառույցի ողջ ներուժը։ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի փորձագետ Արա Նազինյանը կարծում է, որ այս գործընթացը հիմք կդառնա մեր երկրում արդյունավետ, մշտապես կատարելագործվող եւ ժամանակակից համակարգ ունենալու համար։ Եւ դա այլեւս հեռավոր երազանք չէ։ Ամենօրյա քրտնաջան աշխատանքը տեսնում եւ գնահատում են միջազգային փորձագետները։

ՄԱԶԾ փորձագիտական առաքելության խմբի անդամ Նայջլ Քոուլսենն ասում է.
- Հայաստանի փրկարար ծառայությունը հարուստ փորձ ունի եւ 21-րդ դարի երկրորդ տասնամյակում մտածում է իր ծրագրերն արդիականացնելու, դրանք միջազգային չափանիշներին համապատասխանեցնելու մասին։ Ես շատ տպավորված եմ ՀՓԾ այսօրվա կարողություններով։

Միջոցառման ընթացքում ուրվագծվեցին արտակարգ իրավիճակների նախարարության ստորաբաժանումների կարիքները, որոնց վերլուծության հիման վրա կմշակվեն հետագա քայլերը։ Արդյունքում՝ աղետների ռիսկերի կառավարման եւ նվազեցման ոլորտը եւս մեկ քայլով կմոտենա ցանկալի միջազգային չափանիշներին։